Park Sielecki

Increase Normal Decrease

Położenie:

Dzielnica Mokotów, pomiędzy ul. Chełmską a Al. Sobieskiego, w pobliżu obecnej ul. Jazgarzewskiej i Hańczy

Powierzchnia:

3,16 ha

Atrakcje:

stawy z  wyspami, klasycystyczny budynek pałacowy z  oficynami (poza współczesnymi granicami założenia)

Park wpisany do rejestru zabytków w 1965 r. pod nr 50.

Park założony w 1775 r. przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, od początku utrzymany był w stylu krajobrazowym a jego głównym elementem kompozycji był układ wodny. W drugiej połowie XIX w. wybudowano tu dwukondygnacyjny pałac z dwiema oficynami w stylu neoklasycystycznym, prawdopodobnie wg projektu H. Mintera. Od końca XIX w. Sielce były popularnym parkiem spacerowym i letniskowym. Do roku 1916 park znajdował się poza granicami miasta, w okresie międzywojennym funkcjonował jako popularny, miejski park publiczny.
Z biegiem czasu założenie ulegało stopniowej parcelacji i zabudowie, poważne straty przyniosła  II wojna światowa. W latach 60-tych urządzono na nowo park (wg projektu prof. L. Majdeckiego) oraz przeprowadzono renowację stawów i kanałów.

Współcześnie Park Sielecki zajmuje pas terenu, zorientowany na osi północ – południe. Obszar w części północno-wschodniej, na którym znajdują się zabytkowe budynki, jest wydzielony z terenu parku i znajduje się we władaniu Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych. Zabytkowe zabudowania oraz układ wodny, którego powierzchnia stanowi niemal 1/4 całkowitej powierzchni obiektu, są najbardziej charakterystycznym i wartościowym elementem parku. Malowniczo prezentuje się staw o wydłużonym kształcie, którego linię brzegową porastają pokaźnych rozmiarów topole. Wraz z biegnącą wzdłuż brzegu alejką parkową tworzą podstawową kompozycję założenia.
Teren na północ od stawów oraz wzdłuż nich po wschodniej stronie zajmują obszary porośnięte drzewami i krzewami, rosnącymi pojedynczo lub w luźnych skupieniach.

 

fot. archiwum BOŚ fot. archiwum BOŚ fot. archiwum BOŚ fot. archiwum BOŚ fot. archiwum BOŚ